Μαυρονέρι Κιλκίς

Το χωριό Μαυρονέρι Κιλκίς δεν γεννήθηκε μόνο από τη γη που το φιλοξένησε. Γεννήθηκε από τις φωνές και τα βήματα εκείνων που ξεριζώθηκαν. Εδώ, στις αυλές και στα σοκάκια του, αντηχούν ακόμη οι μνήμες από τον Πόντο, τον Καύκασο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Οι πρόσφυγες κουβάλησαν στις αποσκευές τους όχι μόνο ψωμί ξερό και εικόνες των αγίων τους, αλλά και τραγούδια, γεύσεις, γλώσσες, προσευχές, την ίδια την ψυχή των χαμένων τους Πατρίδων. Στα σοκάκια του, κρύβονται αφηγήσεις που περνούν από γενιά σε γενιά , τραγούδια, παραδόσεις, συνήθειες και μικρές ιστορίες που δίνουν νόημα στην κοινή μας ταυτότητα.

Στο Μαυρονέρι, η πέτρα και το χώμα ρίζωσαν μαζί με τους ανθρώπους. Εδώ ακούγονταν οι ιστορίες των γιαγιάδων, στα καφενεία οι κουβέντες των παππούδων, στις αυλές τα γέλια των παιδιών που ξανάχτιζαν ζωή πάνω στα ερείπια της απώλειας. Ο τόπος έγινε το νέο σπίτι, αλλά η νοσταλγία έμεινε άσβεστη.

Σε αυτό το μπλογκ θα συναντηθούν οι μαρτυρίες των χωριανών, τα λόγια που ειπώθηκαν στα παρακάθια , οι θύμησες που φώλιασαν σε καρδιές και ταπεινά τετράδια. Θα βρείτε παραδόσεις και έθιμα, αλλά και τις προσωπικές μου αναμνήσεις. Σε αυτό το μπλογκ επιχειρώ να καταγράψω όχι μόνο τα λαογραφικά στοιχεία του τόπου μας , αλλά και προσωπικές μαρτυρίες. Όσα άκουσα από παλιούς χωριανούς, όσα έζησα η ίδια μεγαλώνοντας εδώ και όσα κουβαλάμε όλοι μας ως κληρονομιά. Η αφήγηση είναι κατάθεση ψυχής, είναι μνήμη που ζητά να μείνει ζωντανή. Με σεβασμό στους ανθρώπους που μίλησαν, στις οικογένειες που φύλαξαν τις παραδόσεις και με αγάπη για τον τόπο μου, θα συγκεντρώσω εδώ ιστορίες για τα πανηγύρια, τις δουλειές της γης, τα ήθη και τα έθιμα, αλλά και για τις δυσκολίες και τις χαρές της ζωής στο Μαυρονέρι.

Αυτό το ταξίδι είναι μια πρόσκληση,να ξαναθυμηθούμε, να ξαναγνωρίσουμε, να τιμήσουμε τον τόπο και τους ανθρώπους του. Μια υπόσχεση ότι δεν θα χαθούμε στη λήθη.