Αστείες Ιστορίες στο Μαυρονέρι . Οι Κέρινοι που Είχαν Καρδιά .
Η εκδρομή στα Ιωάννινα είχε κανονιστεί εδώ και μέρες .Όλο το χωριό το συζητούσε . Ήταν μεγάλη υπόθεση να αφήσουν τις αυλές και τα χωράφια και να βγουν παραέξω. Το λεωφορείο έφτασε νωρίς το πρωί και σιγά- σιγά γέμισε με γέλια . Στο λεωφορείο ήταν η γιαγιά Χριστίνα η Θεοδωρίδου , η Μορφίλη η Ξενίδου, η Ελίκω η Χρυσοστομίδου , η Πολυξένη η Ξενίδου και πολλές άλλες χωριανές μας . Μετά την επίσκεψη στα Ιωάννινα και την λίμνη, το λεωφορείο έφτασε σε ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο .
_ ” Ήρθαμε ,το μουσείο είναι αυτό “, είπε ο ξεναγός .
_ Μουσείο,είπαν …” σχολίασε η θεία Μορφίλη και σήκωσε το φρύδι της με δυσπιστία.
_ “Μουσείο , ξεμουσείο , άιντε να δούμε τι θα δούμε ” είπε η γιαγιά Χριστίνα καθώς κατέβαινε από το λεωφορείο.
Το κτίριο ήταν το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του Παύλου Βρέλλη, που είναι αναπαράσταση ιστορικών στιγμών και προσώπων από την Ελληνική ιστορία .Εκατόν πενήντα κέρινα ομοιώματα, σαν να σε κοιτούν και θαρρείς θα σε μιλήσουν .
Κατέβηκαν και οι χωριανές μας από το λεωφορείο και προχώρησαν στην είσοδο .Κανένας δεν τους είπε τι θα δούν …είπαν μουσείο…
Η γιαγιά μας η Χριστίνα Θεοδωρίδου παρέα με την θεία Μορφίλη την Ξενίδου προχωρούν …”_Καλημέρα , λέει η γιαγιά Χριστίνα “.
“_Θεια , ντό λες …σούςς…”
“_Μορφίλη πως κι α λέγω καλημέραν .Α….οι άνθρωποι πρέπει να είμαστε ευγενικοί , τι πράγματα είναι αυτά που λες …”
_”Θεία δεν καταλαβαίνουν, είναι κέρινοι”.
_”Εγώ κέρινοι μέρινοι δεν ξέρω …καλημέρα …”
Και πράγματι η γιαγιά Χριστίνα πλησίασε πιο κοντά το κέρινο άγαλμα και είπε :_” Μορφίλη, σαν να χτυπάει η καρδιά του . Τα μάτια του ,δες , μας παρακολουθούν . ”
Πιο πέρα η γιαγιά, προχωρώντας ,συνάντησε μια γυναίκα που καθόταν σε ένα ξύλινο σκαμνί και έγνεθε το μαλλί της . Η γιαγιά Χριστίνα πλησίασε πιο κοντά .
_” Καλημέρα και σε σένα , κυρά μου . Κουράγιο να έχεις , βαριά η δουλειά! ” . Η Μορφίλη μάλωνε την γιαγιά Χριστίνα και οι χωριανές γελούσαν .
Η γιαγιά Χριστίνα συνέχισε την ξενάγηση με τον δικό της τρόπο. Καλημέρισε τον Κολοκοτρώνη , μίλησε με την Δέσπω , χαιρέτησε τους Αρματολούς και τους Κλέφτες .
Και η εκδρομή τελείωσε και ακόμη η γιαγιά Χριστίνα απορούσε , πώς ήταν κέρινοι ,αφού ήταν τόσο αληθινοί και έδειχνε ότι χτυπάει και η καρδιά τους .