Η Ψεύτικη Κηδεία του Ισάκ
Ο Ισαάκ ο Αβραμίδης ,γνωστός ως Ισάκ , ήρθε στο χωριό μας Μαυρονέρι, πρόσφυγας από το χωριό Χαλίφογλου του Αρνταχάν στον Καύκασο , φέρνοντας μαζί του όχι μόνο τις μνήμες της προσφυγιάς ,αλλά και μια ασυγκράτητη τάση για σκανταλιές .
Μια μέρα ήθελε να κάνει την πιο μεγάλη φάρσα της ζωής του : “να πεθάνει “!
Ο Ισάκ ήθελε να τρομάξει τους γονείς του και έκανε πως πέθανε. Τότε δεν υπήρχαν μηχανήματα και γιατροί για να διαπιστώσουν τον θάνατο ενός ατόμου .Ο Ισάκ κρατούσε την αναπνοή του ,σαν έμπειρος ηθοποιός ,όταν τον έβλεπαν και παρίστανε τέλεια τον πεθαμένο.
Η μαμά του η Πίτω, θρηνούσε απαρηγόρητη.
Οι συγγενείς τον τοποθέτησαν πάνω στην ξύλινη σανίδα , τότε δεν έβαζαν τους νεκρούς σε φέρετρα και τον στόλισαν με λουλούδια . Έδεσαν τα χέρια του και έβαλαν και μια εικόνα πάνω του. Πέρασε λίγη ώρα , χτύπησε η καμπάνα του Αγίου Χαραλάμπους πένθιμα και μαζεύτηκαν οι συγγενείς, για το τελευταίο αντίο .
Ο Ισάκ μόλις κατάλαβε ότι έγινε πιστευτός , ανασηκώθηκε από το νεκρικό κρεβάτι και φώναξε στα αρμένικα : _ Μάϊρ , ασουχτούμ ! Που θα πει _ Μάνα , δίψασα . Στο χωριό τους συμβίωναν με Αρμένιους και γνώριζαν όλοι αρμένικα .
Όλοι πετάχτηκαν , αφού άκουσαν τον Ισάκ να μιλάει και αυτός άρχισε να γελάει .Τότε άρχισαν να τον χτυπούν και να τον μαλώνουν που κατάφερε να τους αναστατώσει όλους.
Και όποτε τον συναντούσαν του έλεγαν χαριτολογώντας _” Ισάκ , να ‘σαι καλά , αλλά τον θάνατο , άλλη φορά ,μην τον κοροϊδεύεις ”
Ο Ισάκ αναστήθηκε μια φορά αλλά πέθανε στα αλήθεια σε βαθιά γεράματα στο Μαυρονέρι .