Οι Γεμάτες Γειτονιές στο Μαυρονέρι  . Μέρος Β 

Οι Γεμάτες Γειτονιές στο Μαυρονέρι  . Μέρος Β 

Και σαν έπιανε το δροσερό ευεργετικό αεράκι το απόγευμα  όλες οι γειτονιές του χωριού μας ήταν γεμάτες κόσμο . Οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας , οι μαμάδες και οι μπαμπάδες μας αποκαμωμένοι από τον καθημερινό κάματο  απολάμβαναν την δροσιά του απογευματινού αέρα και ξεκούραζαν το σώμα τους . Ήταν μια ευλογία αυτό το απογευματινό αεράκι που χάιδευε τα πρόσωπα όλων, που , παρά την κούραση,  είχαν μια γλυκιά ηρεμία . 

Προχωράμε στις γειτονιές του πάνω Μαχαλά για να συναντήσουμε κι άλλες παρέες από γιαγιάδες και παππούδες .Να τους συναντήσουμε όλους και να συνομιλήσουμε μαζί τους . Να ακούσουμε τα λόγια τους που ήταν λόγια σοφίας. Να τους ακούσουμε να περιγράφουν για τις ρίζες μας και να  περνούν   σε εμάς όλες τις εμπειρίες τους και τα βιώματά τους .Να ακούσουμε για τα ήθη και έθιμα των μακρινών τους πατρίδων , τις αναμνήσεις τους και όλα να κυλάνε σαν ζωντανό ποτάμι στις δικές μας ψυχές .  Να συνεχίσουμε την παράδοση από τις δικές τους περιγραφές για τα ήθη και έθιμα των  χωριών που έφερε ο καθένας και μπολιάστηκαν  σε ένα χωριό .Αυτό ήταν πολύ θαυμαστό. Γιατί πολλές κουλτούρες ενώθηκαν και έκαναν την έννοια του ενός χωριού από τα μακρινά τους μέρη . 

 Στον δρόμο στον Πάνω Μαχαλά  στα μικρά σκαμνάκια κάθονται ο Μιχάλης ο Αναστασιάδης , ο Γεράσιμος ο Ασλιχανίδης , η Ευτέρπη η Οταμπασίδου με τον Γιώργο , ο Λάζαρος ο Κεσίδης και η Ελένη , ο Σάββας ο Κεσίδης  του Σαράφη , η Ναταλία και ο Σόλων Καλτσίδης , ο Γιώργος Σαχινίδης και η Μαρία , ο Φώτης ο Βασιλειάδης , ο Καρακίδης ο Ιάκωβος . Όλοι κάθονται στο χαμηλό σπίτι του Σόλωνα και πίνουν τον καφέ τους με τα  νόστιμα  πιροσκί που έφτιαξε η Ναταλία . Η Ευτέρπη έφερε σίμισκας ( ηλιόσπορα ) και όλοι τσικ- τσικ περνάνε την ώρα τους . 

Ας προχωρήσουμε   πιο πέρα .Στο καφενείο του Τσάρλεστον οι καρέκλες απλωμένες στην αυλή του καφενείου  και κάθεται ο Μανασσής ο Θεμιστοκλής  που πίνει τον καφέ του και πιο πέρα η παρέα παίζει χαρτάκι  . Την παρέα απαρτίζουν ο Καλτσίδης ο Δημήτρης της Δημοκρατίας, ο Απόστολος ο Πεταλωτής με τον αδελφό του τον Κώστα , ο Αδρεανίδης ο Κώστας και ο Θεοδωρίδης ο Νίκος ο Βενιζέλος . 

Στην άκρη της αυλής της Σοφίας του Σόμκα άλλος ένας κύκλος ανθρώπων μοιραζόταν το απόγευμα  Η Ελένη του Νάκα , η Σαχινίδου η Μαρίκα με τον Ανέστη , ο Καρακίδης ο Κάλος, ο Σαχινίδης ο Κωστίκας ο ψάλτης , ο Αυγήτας ο Κεσίδης , ο Ευρυστένης. 

Και αν πάμε στην γειτονιά κοντά στους Κεκελέκηδες  θα συναντήσουμε να κάθονται στα πέτρινα χαλάσματα που τα χρησιμοποιούν για σκαμνάκια  ο Κεκελέκης , ο Σαχινίδης , ο Καλτσίδης , ο Σεμερτζίδης ο Ευθύμης  με την Λεμονιά ,ο Φελεκίδης ο Πολυχρόνης,  ο Τεκτονίδης ο Λευτέρης με την Συρμαλή. Εκείνα τα χαλάσματα με την ζεστασιά της παρέας έμοιαζαν με χρυσοστολισμένους  θρόνους .  

Ο δροσερός αέρας από τον Νότο έφερνε μαζί του το άρωμα της θάλασσας – ή έτσι  τουλάχιστον έλεγαν οι γιαγιάδες μας . Τα παιδιά κι εδώ  έπαιζαν στους δρόμους  και κάποια κούρνιαζαν στην αγκαλιά της γιαγιάς τους . 

Όλο  το χωριό ήταν έξω και απολάμβανε την δροσιά του απογευματινού  .Πάνω στις στρωμένες κουρελούδες τα εγγονάκια τους ξαπλωμένα   άκουγαν  τις ιστορίες από τα παλιά . Και τα έπαιρνε ο ύπνος  με τόσο ωραίες αφηγήσεις που γαργαλούσαν τα αυτάκια τους και τα έπαιρνε ο ύπνος. Και δεν γνώριζαν αν ήταν αληθινό ή όνειρο αυτό που ζούσαν . 

Οι γεμάτες γειτονιές του Μαυρονερίου ήταν ζωντανές , όχι μόνο από τα σώματα των ανθρώπων ,αλλά  κυρίως από τις φωνές και τις ιστορίες τους . Το κάθε σπίτι έχει φέρει μαζί του τα δικά του έθιμα , τα δικά του τραγούδια ,αλλά εδώ όλα ενώθηκαν σε ένα . Πόντιοι , Θρακιώτες  ,όλοι μαζί . Οι φωνές του ήταν διαφορετικές ,αλλά η ψυχή τους μία . Μόλις ο ήλιος άρχισε να δύει οι κουβέντες αραίωναν ,αλλά κανείς δεν σηκωνόταν ακόμα .  Η νύχτα μύριζε γιασεμί και νυχτολούλουδο .  Και καθώς η νύχτα προχωρούσε , οι φωνές έσβηναν μία – μία . Οι γειτονιές όμως δεν έσβηναν ποτέ , γιατί τα λόγια των παππούδων έμεναν και οι ιστορίες των γιαγιάδων δεν χάνονταν .  

Αυτές οι γεμάτες γειτονιές ήταν το χωριό . Ήταν οικογένεια ολόκληρη. Και τα παιδιά που κοιμόντουσαν  στα πόδια των γιαγιάδων τους δεν ήξεραν ακόμα πως κάποτε θα νοσταλγούσαν αυτές τις στιγμές περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή τους !  

Ελένη  Τσιφτσόγλου -Παπαδοπούλου  

Έτος 2024 

Μοιραστείτε το στα σόσιαλ
Κύλιση στην κορυφή