Οι Πρόεδροι, οι Κοινοτάρχες του Μαυρονερίου
Με την εγκατάσταση των προσφύγων στο Μαυρονέρι, ένα από τα πρώτα τους μελήματα ήταν και η συσπείρωση γύρω από μια εξουσία που θα τους συμβούλευε, θα τους καθοδηγούσε και θα τους αντιπροσώπευε στα κέντρα των αποφάσεων.
Το 1912, επί πρωθυπουργίας Ελευθέριου Βενιζέλου θεσπίστηκε ο θεσμός της Κοινότητας ως μονάδα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το 1929, η Κοινότητα Καρά Μπουρνάρ, με νόμο του Κράτους διασπάστηκε και δημιουργήθηκε η Κοινότητα Μαυρονερίου, που περιελάμβανε τα χωριά Μαυρονέρι , Άνω και Μέσοι Απόστολοι .
Η νέα Κοινότητα είχε πληθυσμό άνω των 300 κατοίκων και διέθετε σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης.
Η Κοινότητα διοικούνταν από τον Πρόεδρο και το Κοινοτικό Συμβούλιο.
Ενώ η Κοινότητα παλιά ήταν ο πρώτος βαθμός αυτοδιοίκησης αργότερα έγινε υποδιαίρεση του Δήμου .
Ο Πρόεδρος εκλέγονταν και ήταν ο εκλεκτός του χωριού. Κάποιες περιόδους της πολιτικής ζωής της Ελλάδας δεν εκλέγονταν αλλά διορίζονταν και περνούσαν από το κόσκινο εθνικοφροσύνης των υπηρεσιών ασφαλείας του Κράτους. Ήταν τιμή η εκλογή του Προέδρου στο πρόσωπό του. Έτσι διετέλεσαν και Πρόεδροι στο χωριό που πήραν μεγάλες αποφάσεις για να λυθούν σοβαρά ζητήματα στο χωριό.
Ήταν τρία χωριά, με πληθυσμό από διαφορετικά μέρη της Πατρίδας , που έπρεπε να έχουν τις καλύτερες υπηρεσίες του Προέδρου χωρίς μεροληψία.
Ο κοινός τους αγώνας από τότε που εγκαταστάθηκαν στο Μαυρονέρι ήταν ο αγώνας για την επιβίωση. Αυτός ο αγώνας τους ανάγκαζε να συμβιούν με ή χωρίς προβλήματα, να βοηθούν ο ένας τον άλλον, να διασκεδάζουν και να πορευθούν καλλιεργώντας την έννοια του χωριού και του συγχωριανού .
Ο Πρόεδρος ήταν που εισηγήθηκε για την δημιουργία δικτύου άρδευσης, αποχέτευσης και συντήρησης αυτού και του φωτισμού του χωριού. Ο Πρόεδρος ήταν που έπρεπε να γνωρίζει για τα προβλήματα του χωριού, να εκτιμήσει την επικινδυνότητα καταστάσεων και να προτείνει λύσεις. Επίσης να φροντίσει για την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων του χωριού, των νεκροταφείων και την δημιουργία Αγροτικού Ιατρείου. Ο Πρόεδρος έπρεπε να έχει διορατικότητα, να είναι ικανός να διαχειρίζεται κρίσεις και να προωθεί το καλό του χωριού. Αυτός ήταν και είναι ο δίαυλος επικοινωνίας με τα κέντρα των αποφάσεων.
Από την ίδρυση της Κοινότητας Μαυρονερίου, πολλοί άνθρωποι διετέλεσαν Πρόεδροι , συμβάλλοντας στην πρόοδο και ανάπτυξη του χωριού και των διπλανών ευθύνης τους. Όλοι άφησαν το αποτύπωμά τους, με αργά που έλυσαν καίρια ζητήματα της καθημερινότητας .
Πρόεδροι της Κοινότητας Μαυρονερίου που διετέλεσαν από την ίδρυσή της:
Παπαδόπουλος Ηρακλής
Χαράλαμπος ( Λάμπος) Χρυσοστομίδης
Χρήστος Παναγιωτίδης
Σολομών Καλτσίδης
Σιδερίδης Γεώργιος
Κεκελέκης Γιώργος
Ιωαννίδης Αλέκος
Θεόφιλος Κεσίδης
Ξενίδης Θωμάς
Καρακίδης Νικήτας
Καρυπίδης Άνθιμος
Ασλιχανίδης Παναγιώτης
Ο κατάλογος αυτός καταγράφει τους Προέδρους που υπηρέτησαν όσο υπήρχε η Κοινότητα Μαυρονερίου, μέχρι την σταδιακή απορρόφησή της από τον Καποδιστριακό Δήμο και αργότερα από τον Καλλικρατικό Δήμο.
Όλο το έργο καταγραφής των πρακτικών των συνεδριάσεων, της έκδοσης πιστοποιητικών και γενικά την αλληλογραφία του Κοινοτικού Καταστήματος είχαν επωμιστεί οι γραμματείς του.
Αυτοί ήταν που είχαν καθημερινή επικοινωνία με τους χωριανούς και ήταν παλιά ο Ανέστης Κιζιρίδης, ο Σίμος Κολεσίδης από το χωριό Άνω Απόστολοι, μετά ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος και τα νεότερα χρόνια ο Παύλος Σιδερίδης. ( Μαυρονεριώτες ). Οι γραμματείς του χωριού είχαν την άμεση επαφή με τους κατοίκους και αυτοί ηταν που δέχονταν όλη την πίεση από παράπονα των κατοίκων. Αυτοί ήταν ο συνδετικός κρίκος των πολιτών με τον Κοινοτάρχη. Ήταν “τα μάτια και τα αυτιά ” της Κοινότητας .
Κλητήρας, βοηθός του έργου της Κοινότητας ήταν ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος του Ιωάννη. Ήταν ο αγγελιοφόρος της Κοινότητας. Ο κλητήρας παλιά είχε την υποχρέωση να γυρίζει στις γειτονιές του χωριού και με μιά ντουντούκα να ενημερώνει για συγκεντρώσεις και άλλα θέματα. Συνήθως περνούσε τα απογεύματα που είχαν επιστρέψει όλοι από τις δουλειές τους εκτός και αν ήταν κάποιο έκτακτο γεγονός που έπρεπε να ενημερώσει τους κατοίκου. Ο κλητήρας φρόντιζε για την καθαριότητα του Καταστήματος , την προώθηση της αλληλογραφίας και την τοιχοκόλληση των ανακοινώσεων.
Η διανομή του νερού ήταν ζωτικής σημασίας για το χωριό , καθώς το νερό ήταν πολύτιμο για την καλλιέργεια, την καθημερινή χρήση και την καθαριότητα .
Στην Κοινότητα Μαυρονερίου υπεύθυνος για την διανομή του νερού ήταν ο υδρονομέας, που ήταν χωριανός μας ο Σίμος Αναστασιάδης, μετά ο Φίλιππος Ηλονίδης από το χωριό Άνω Απόστολοι και τα νεότερα χρόνια ο Λάζαρος Σταμπολίδης από το χωριό Μέσοι Απόστολοι.
Αυτή η μικρή κοινωνία των κατοίκων των τριών χωριών που απαρτίζουν την Κοινότητα Μαυρονερίου δυστυχώς καταργήθηκε. Μετά από τον Καποδιστριακό Δήμο και τον ερχομό του Καλλικρατικού καταργήθηκαν πολλές υπηρεσίες της Κοινότητας και άλλαξε μορφή .
Πολλές από τις αρμοδιότητες του Προέδρου και του Κοινοτικού Συμβουλίου καταργήθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε άλλες υπηρεσίες . Οι τοπικές ανάγκες των τριών χωριών της Κοινότητας του Μαυρονερίου δεν είχαν πλέον την ίδια άνεση διαχείριση από τοπικά πρόσωπα, που γνώριζαν σε βάθος τα προβλήματα της κοινότητας.
Η Κοινότητα Μαυρονερίου ήταν για πολλά χρόνια το κύτταρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι Πρόεδροι, οι γραμματείς οι κλητήρες και οι υδρονομείς εργάστηκαν σκληρά για την ευημερία των κατοίκων. Το παλιό Κοινοτικό Κατάστημα αντικαταστάθηκε από ένα καινούργιο κτίριο που αργότερα στέγασε μια άλλη Υπηρεσία, το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών του Δήμου μας. Με την πάροδό του, οι δομές άλλαξαν, αλλά η μνήμη των προσώπων και των έργων τους παραμένει ζωντανή.
Η ιστορία της Κοινότητας Μαυρονερίου είναι μια υπενθύμιση της σημασίας της τοπικής αυτοδιοίκησης, της αξίας της κοινής προσπάθειας και της δύναμης των απλών ανθρώπων να διαμορφώνουν το μέλλον τους.
Με σκοπό, την κάθε δυνατή προσπάθεια για βελτίωση των συνθηκών ζωής των συμπολιτών τους, χρειαζόμαστε οραματιστές να κοιτάνε μπροστά και να αγωνίζονται.