Ο Αντάρτης του Πόντου . Η Ιστορία του Κωνσταντίνου Σιδερίδη .
Μια φωτογραφία με μεγάλη ιστορία. Εκείνη η φωτογραφία ήταν τοποθετημένη σε περίοπτη θέση στο μικρό σαλονάκι της οικογένειας.
Με την όμορφη κορνίζα της είχε την ικανότητα να προκαλεί φόβο και δέος , στον κάθε επισκέπτη.
Επισκεπτόμενη πριν χρόνια το σπίτι της Φωτεινής Σιδερίδου -Ξενίδου σταμάτησα και θαύμαζα την φωτογραφία με την εικόνα ενός όμορφου νέου με την παραδοσιακή στολή του Πόντιου αντάρτη .
Ντυμένος με την ζίπκα ( παντελόνι ) , το γιλέκο , το ζωνάρι στην μέση , το καμίς . Στην ζώνη ήταν περασμένα τα μαχαίρια και στο στήθος κρεμόταν το φυλακτό .Αυτό που του έδωσε η μάνα του για να τον φυλάει. Στο κεφάλι του ήταν το πασλίκ , το κεφαλοδέσιμο και το μουστάκι ήταν στο όμορφο πρόσωπο του.
Εκείνο που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν οι δύο σειρές από σφαίρες σε σχήμα χιαστί στο στήθος του νέου .
” Είναι συγγενής μου , ο θείος μου ,ο αδελφός του πατέρα μου ,του Παύλου” μου είπε η θεία Φωτεινή “ο Κωνσταντίνος , αντάρτης από την γενιά των Σιδεριδαίων .” Την κρατώ ενθύμιο και καμαρώνω για αυτόν. Την φωτογραφία την έφεραν από την Πατρίδα .
Μέσα στην περιγραφή της έτρεχαν τα δάκρυά της για τον Κωνσταντίνο που δεν γνώρισε .Θυμάται όμως τα μοιρολόγια της γιαγιάς της, για τον γιό της που χάθηκε λάθη ίδια μεγάλωσε με τον πόνο και την λύπη για τον Κωνσταντίνο .
Αντάρτης από το ρήμα ανταίρω ( αντί +αίρω) =ξεσηκώνω , εξεγείρω . Αντάρτες έγιναν οι Έλληνες στην περιοχή του Πόντου με σκοπό την προστασία των πληθυσμών από τις βίαιες επιστρατεύσεις , επιδρομές και επιθέσεις των Οθωμανών στον Πόντο . Αναγκάστηκαν να φύγουν στα βουνά για να σώσουν τα γυναικόπαιδα από τις βιαιοπραγίες των Τούρκων, που δεν δίσταζαν να ατιμάσουν και να σκοτώσουν τον άμαχο πληθυσμό .
Ο αντάρτης της φωτογραφίας ,ο Κωνσταντίνος , έφυγε στο βουνό υπό συνθήκες καταπίεσης για να περισώσει την τιμή του . Αγωνίστηκε υπέρ βωμών και εστιών με πάθος για την ελευθερία . Χωρίς βοήθεια ήταν εκεί με τους συναγωνιστές του και έγιναν οι αετοί των βουνών .Ήταν απλοί και αγράμματοι άνθρωποι όμως ήταν ήρωες στην ψυχή ,με ελεύθερο πνεύμα. Με αυτά τα ένοπλα σώματα οι αντάρτες προσπαθούσαν να προστατεύσουν την περιουσία και τις ζωές χιλιάδων αμάχων .
Έπρεπε να κρυφτεί ο Κωνσταντίνος και να γλυτώσει την εξόντωση, να αμυνθεί αλλά και να εκδικηθεί .Ο Κωνσταντίνος Ντεμίρτζεφ ή Ντεμουρτζίδης του Αθανασίου ,ο Κωνσταντίνος με το επίθετο αργότερα Σιδερίδης αν ερχόταν στην ελεύθερη Ελλάδα , χάθηκε.
Ήρθε κυνηγημένος από τους Τούρκους κρυφά στην Ελλάδα .Πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα με αξιόλογη δράση για μια ελεύθερη Μακεδονία Ο Κωνσταντίνος ήταν ο κολυμβετής στην θάλασσα , ο πεχλιβάνης στην στεριά αλλά στον πόλεμο δεν ήταν απλός Έλληνας . Ήταν Τραντέλληνας, τριάντα φορές Έλληνας, του Πόντου παλικάρι , όπως λέει το συγκινητικό τραγούδι , που εξυμνεί τον αντάρτη του Πόντου. Πλήρωσε πολύ ακριβά αυτό το πάθος του για την ελευθερία .Μετά από χρόνια ήρθαν οι συγγενείς του στην ελεύθερη Μακεδονία , για την οποία αγωνίστηκε .Εδώ χάθηκε ο Κωνσταντίνος και δεν ξαναγύρισε στον τόπο του . Η γη της Μακεδονίας που τόσο αγάπησε τον σκέπασε. Δεν γνωρίζει κανείς τον τόπο που έπεσε. Δεν υπάρχει μνημείο για να τον κλάψουν και να του αποδώσουν τιμές. Τιμάται όμως όπως και άλλοι ανώνυμοι αγωνιστές μέσα στην μνήμη των απογόνων τους .Η φωτογραφία του υπάρχει για να δηλώνει την ύπαρξή του και το ηρωικό πέρασμά του από αυτήν την ζωή
Η μνήμη του Κωνσταντίνου, όπως και άλλων ανώνυμων αγωνιστών που αγωνίστηκαν συνεχίζει να ζει στις καρδιές των απογόνων, αν και λείπουν από τις σελίδες της επίσημης Ιστορίας . Οι νέες γενιές δεν θα μάθουν δυστυχώς ποτέ την ρίζα , την καταβολή τους .
Ας ευχηθούμε ότι θα ζουν στην συνείδηση και θα ζωντανεύουν τις ιστορικές μνήμες για τους λυτρωτικούς αγώνες .