Ο Οδοντογιατρός και η Τανάλια του .
Στο Μαυρονέρι η ζωή κυλούσε με έναν τρόπο απλό ,αλλά γεμάτο ανάγκες και κόπους . Για να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο και να αντιμετωπίσουν τα πολλά προβλήματα της ζωής τους όλοι έπιαναν διάφορες τέχνες . Με διάφορα γιατροσόφια “γιάνισκαν”, γιάτρευαν τις αρρώστιες που κάποιες θεραπεύονταν μόνες τους ή κάποιες περίμεναν το κατάλληλο βότανο .
Τι γινόταν όμως με τα δόντια ; Τα δόντια των μικρών έπεφταν από μόνα τους και τα πετούσαν στην στέγη του σπιτιού να τα πάρει το ξωτικό και να φέρει καινούργια και γερά .
Με τα δόντια των μεγάλων όμως υπήρχε το πρόβλημα .Χαλούσαν εύκολα ήδη από την παιδική τους ηλικία αφού δεν υπήρχε περιποίηση. Το ούζο , το τσίπουρο και το γαρυφαλέλαιο έκαναν μέχρι ένα σημείο την δουλειά τους . Από κει και πέρα ποιος θα έβγαζε τα χαλασμένα δόντια που τόσο πολύ πονούσαν λες και τρυπούσε ο πόνος το μυαλό .
Την δουλειά αυτήν ή μάλλον το λειτούργημα το αναλάμβανε ο χωριανός μας ο Καρακίδης ο Σάββας, γνωστός σε όλους με το παρατσούκλι Φετής . Ο Σάββας δεν ήταν μόνο αγρότης ,αλλά ήταν και οδοντογιατρός και πρόσφερε αφιλοκερδώς την υπηρεσία του και τις γνώσεις του , για την ανακούφιση των συγχωριανών του . Κατείχε αυτήν την θέση αφού είχε πολύ θάρρος και ασκούνταν με πρωτόγονα μέσα για το κοινό καλό . Είχε μια τανάλια που ήταν ιδιοκατασκευή και έδινε λύση στους ταλαιπωρημένους ανθρώπους .
Έτσι θεράπευε πρώτα το “έμπυο ” το πύον με διάφορα βότανα και μετά έβγαζε το δόντι, που το έβγαζε χωρίς αναισθητικό, με καλό αποτέλεσμα . Έκαιγε την τανάλια με φωτιά πρώτα και στον ασθενή του έκαμνε πλύσεις με αλατόνερο . Τότε οι άνθρωποι είχαν γερές κράσεις και δεν μολύνονταν εύκολα . Κάθε δόντι που αφαιρούσε ήταν και μια μικρή νίκη εναντίον του πόνου και της δυσκολίας της ζωής . Οι άνθρωποι του καιρού εκείνου ήταν πολύ υπομονετικοί στις πόνους αλλά στον πόνο από τα δόντια δεν μπορούσαν να αντέξουν . Άνθρωποι που πήγαιναν σε αυτόν με τον πόνο και τον φόβο , έφευγαν με ανακούφιση και ευγνωμοσύνη . Η τανάλια του ήταν το σύμβολο του ανθρώπινου αγώνα .
Στον μικρό κόσμο του Μαυρονερίου ο Σάββας ο Φετής ήταν ο θεραπευτής , που έδωσε ελπίδα στους ανθρώπους και γιάτρεψε πολύ κόσμο στο Μαυρονέρι. Ευλογημένα τα χέρια του που είχανε το χάρισμα και την θέληση να θεραπεύουν τους ανθρώπους και η παρουσία του έδειξε στους Μαυρονεριώτες πόση δύναμη μπορούσε να κρύβει η απλότητα και η αγάπη για τον συνάνθρωπο.