Ο Παπαζηράκλης του Μαυρονερίου
Ο Παπαζηράκλης ήταν μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του χωριού . Κοντός με το καπέλο στραβά φορεμένο και ένα ζεστό χαμόγελο που δεν έσβηνε ποτέ , ήταν η ψυχή κάθε γιορτής . Όμως αυτό που τον έκανε πραγματικά αξέχαστο ήταν το μοναδικό του συνήθειο , όπου και αν πήγαινε , δεν παρέλειπε να ζητάει γλυκά , όχι μόνο για τον ίδιο , αλλά και για την αγαπημένη του γυναίκα την Μαρία . ” Να πάρω κι ένα γλυκάκι για την Μαρία ” έλεγε πάντα με την καλοσυνάτη φωνή του και κανείς δεν μπορούσε να του πει τίποτε. Οι χωριανοί γελούσαν κάθε φορά , ξέροντας πως ο Παπαζηράκλης είχε ήδη φάει τα δικά του γλυκά ,αλλά η σκέψη του ήταν πάντα στην Μαρία .
Η ιστορία έγινε θρύλος στο χωριό . Κάθε φορά που κάποιος αναφερόταν σε εκείνον , η κουβέντα κατέληγε στο περίφημο αίτημά του . “Ο Παπαζηράκλης δεν ξεχνούσε ποτέ την Μαρία του , ακόμα και όταν η Μαρία δεν ήταν μαζί του . ” έλεγαν γελώντας οι χωριανοί .
Έτσι η ιστορία του Παπαζηράκλη έμεινε χαραγμένη στην μνήμη όλων . Όχι μόνο για το χιούμορ και την αθωότητά του , αλλά και για την αγάπη του για την Μαρία , που την έβαζε πάντα μπροστά , έστω και μέσα από αυτήν την γλυκιά του συνήθεια. Στο χωριό λένε ακόμα όταν κάποιος ζητάει κάτι παραπάνω , “Πήγαινε, Παπαζηράκλη , για την Μαρία σου ” .
Η φράση του ” δώσε ένα γλυκό για την Μαρία” έγινε συνώνυμη με την αληθινή αγάπη και την λαϊκή σοφία . Σε γιορτές οι οικοδέσποινες έλεγαν αστειευόμενες ” Μην ξεχάσουμε να αφήσουμε γλυκό για την Μαρία του Παπαζηράκλη . Ο Παπαζηράκλης δεν το έκανε από απληστία αλλά με καλοπροαίρετο τρόπο και η φήμη του συνδέθηκε με το χιούμορ , την εξυπνάδα και την βαθιά αγάπη για την Μαρία .
Αυτό άφησε στις επόμενες γενιές ένα μάθημα , ότι η ζωή είναι πιο όμορφη όταν την ζεις με απλότητα, χαμόγελο και αγάπη .
Έτσι το Μαυρονέρι συνεχίζει να ζει μέσα από τις ιστορίες του , τις συνήθειες και τους ανθρώπους που το κάνουν ξεχωριστό .
Ο Γαβριηλίδης Ηρακλής , αποκαλούμενος Παπαζηράκλης , ήρθε πρόσφυγας στο Μαυρονέρι από το χωριό Χάσκιοϊ της Κοινότητας Βαγντάτ του Αρνταχάν του Καυκάσου . Ήταν ο γιός του Κυριάκου και είχε παιδιά την Ευτυχία ( του Τερζή) και τον Ιωσήφ.Στο Μαυρονέρι είχε διατελέσει και πρόεδρος της Κοινότητας Μαυρονερίου και ήταν και υπεύθυνος για την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας της Ούνρα. Έμενε σε ένα διώροφο σπίτι στην θέση που είναι τώρα του εγγονού του Ανέστη Τριανταφυλλίδη .
Λένε πως στην Πατρίδα ο Ηρακλής , ευσεβής νέος και γεμάτος ζήλο για την ιεροσύνη ήταν έτοιμος να χειροτονηθεί παπάς και κάποιος από το πλήθος φώναξε ” ανάξιος ” και σύμφωνα με την παράδοση το μυστήριο δεν μπορούσε να συνεχιστεί και η χειροτονία ματαιώθηκε . Έτσι η μοίρα του άλλαξε μέσα σε μια στιγμή . Ο Ηρακλής πήρε από τους φίλους του το παρωνύμιο “Παπαζ- Ηράκλης ” και έζησε με αυτό μέχρι τα γεράματά του .