Το Μαυρονέρι και τα Αποστολάρια .
Δίπλα στο χωριό μας Μαυρονέρι που επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας λεγόταν Καρά – Μπουνάρ δηλαδή Μαύρη Πηγή ήταν το χωριό Απόστολοι ή Παλαιοκκλησιά όπως αναφέρεται το έτος 1450 και είχε 28 χριστιανούς κατοίκους .
Το Αποστολάρ ή Απόστολοι το 1919 ανήκε στην κοινότητα Καρά – Μπουνάρ (Μαυρονέρι) , το 1926 μετονομάστηκε σε Απόστολοι και το 1928 σε Άνω Απόστολοι. Κοντά σε αυτό το χωριό ήταν η παλαιοβυζαντινή εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου. Εδώ εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες και πήρε το μικρό χωριό το όνομα Μέσοι Απόστολοι .
Έτσι Άνω Απόστολοι , Μέσοι Απόστολοι και Μαυρονέρι αποτελούσαν την Κοινότητα Μαυρονερίου,που αργότερα έγινε Τοπική Κοινότητα Μαυρονερίου στην Δημοτική Ενότητα Πικρολίμνης του Δήμου Κιλκίς .
Στο χωριό Μέσοι Απόστολοι εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από το χωριό Χάσκιοϊ Βαγδάτ του Κάρς του Καυκάσου, από το Μαγαρατσίκ του Κάρς Καυκάσου , από το Αζάτ του Κάρς, από το Χαλίφογλου του Κάρς Καυκάσου . Ήρθαν από το Χάσκιοϊ Βαγδάτ Κάρς που ήταν το ίδιο χωριό από το οποίο ήρθαν και πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στο Μαυρονέρι .
Επίσης εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από το χωριό Χάσκιοϊ Βαγδάτ Κάρς του Καυκάσου και το Τσαμούρ της Αργυρούπολης και το χωριό Τοροσκώφ του Κάρς και είχαν συγχωριανούς και συγγενείς στο Μαυρονέρι και στο χωριό Μέσοι Απόστολοι . Ήδη είχαν συνάψει και συγγένειες εξ αγχιστείας με το χωριό Μαυρονέρι από την Πατρίδα ακόμη . Σχεδόν κάθε οικογένεια του χωριού μας είχε συγγενή στο ένα εκ των δύο χωριών .
Έτσι , αφού ήρθαν από τις ίδιες μακρινές Πατρίδες ,είχαν και κοινά στοιχεία σε πολλές εκδηλώσεις και εκφάνσεις της ζωής τους . Οι φιλικοί δεσμοί ενισχύονταν και με τους γάμους που έκαναν μεταξύ τους . Οι συγγενικοί επίσης ενισχύονταν με την συμμετοχή όλων σε κοινά δρώμενα . Έτσι έχουμε τους Μαυρονεριώτες και τους Αποστολαριώτες με κοινή πορεία στην ζωή τους . Όλοι γνωρίζονταν και συνεργάζονταν για τον ίδιο σκοπό , την καλυτέρευση της ζωής τους .Ήταν πάντα καλεσμένοι στους γάμους τους αφού διατηρούσαν τις σχέσεις τους από τους προγόνους τους ακόμη . Όλοι έπαιρναν μέρος στο δυσάρεστο γεγονός της απώλειας κάποιου Αποστολαριώτη ή Μαυρονεριώτη.
Οι οργανοπαίκτες του Αποστολαριού έπαιζαν και σε διάφορες εκδηλώσεις του Μαυρονερίου αφού είχαν τα ίδια τραγούδια , τους ίδιους χορούς και τα ίδια ήθη και έθιμα. Από το Αποστολάρ είχαμε τον Κεραυνό λύρα , τον Μάξιμο νταούλι , τον Σπυρίδη κλαρίνο ,
Τα έθιμά τους ήταν ίδια και είναι έθιμα που χάνονται στα βάθη των αιώνων . Αυτές που έδιναν διαφορετικό χαρακτήρα ήταν οι συνήθειές τους που ήταν άρρηκτα δεμένες με τον τόπο τους , την κοινότητά τους , τις γιορτές τους . Όλοι μαζί χόρευαν νέοι και γέροι και υμνούσαν τον τόπο που τους ένωνε . Έτσι είχαν αυθεντικότητα και αγάπη για τις ίδιες ρίζες τους.
Η Παναγία των Μέσων Αποστόλων ήταν και είναι η Παναγία όλων και όλοι προσέτρεχαν στην χάρη της, κάθε Δεκαπενταύγουστο
Στα παρακάθια η παρέα πάντα μεγάλωνε με την συμμετοχή ανθρώπων και από τα τρία χωριά ! Η νοοτροπία των Αποστολαριωτών ήταν πιο φιλελεύθερη από των Μαυρονεριωτών .Και φάνηκαν πιο δεμένοι μεταξύ τους .Οι παλαιοί πάντα κρατούσαν αυτούς τους συγγενικούς δεσμούς .
Αλλά η ζωή δεν σταμάτησε εκεί . Καθώς ο χρόνος προχωρούσε και οι κοινωνικές αλλαγές άρχισαν να αφήνουν το στίγμα τους , οι σχέσεις που κάποτε ήταν αδιάσπαστες άρχισαν να χάνουν την έντασή τους . Οι γέφυρες που ένωναν τις κοινότητες άρχισαν να ξεθωριάζουν και η επικοινωνία έγινε πιο δύσκολη. Οι κοινές ρίζες είναι αυτές που μας προσδιορίζουν και μας ενώνουν , ακόμη και αν οι καιροί άλλαξαν . Ας μην ξεχνάμε τις αξίες που μας συνδέουν , ώστε να μην χαθούν οι όμορφες παραδόσεις .